کیفیت آب

کیفیت آب

کیفیت آب:

کیفیت آب به خواص شیمیایی، فیزیکی، زیست شناختی و پرتو شناختی آب مربوط می‌شود  که معیاری برای شرایط آب، بسته به یک یا چند بایستهٔ زیستی خاص یا نیاز یا هدف انسانی است بیشتر در مراجع برای مجموعه استانداردها استفاده می‌شود که مطابقت با آن‌ها قابل ارزیابی است. بیشترین استانداردهای کیفیت آب مربوط به بهداشت زیست سازگان، ارتباط ایمن انسانی و آب آشامیدنی است.

استانداردها:

در تنظیم استانداردها سازمان‌ها تصمیمات فنی، علمی و سیاسی دربارهٔ چگونگی آب مصرفی اتخاذ می‌کنند. استاندارد هایی که برای آب آشامیدنی توسط سازمان ملی استاندارد تدوین شده است،استاندارد شماره 1053 ویژگی های فیزیکی و شیمیایی آب و استاندارد شماره 1011 ویژگی های میکروبی آب می باشد. طبق استاندارد شماره 1011 سازمان ملی استاندارد، آب آشامیدنی باید عاری از هرگونه باکتری های بیماری زا مانندE.coli و سودوموناس و ... باشد.

شاخص ها:

شاخص‌هایی که برای تعیین کیفیت آب آشامیدنی استفاده می شود دو دسته می باشند. دسته اول بررسی میکروبی آب و دسته دوم بررسی فیزیکی و شیمیایی آب می باشد.بر اساس استاندارد میکروبی و شیمیایی آب پارامتر هایی به شرح زیر دارای اهمیت است :

  • کل کلیفرم
  • کلیفرم مدفوعی
  • قلیائیت
  • رنگ آب
  • پی‌اچ
  • مزه و بو(ژئوسمین, -متیل‌ایزوبورنئول(MIB)و غیره)
  • فلزات و نمک‌های محلول (سدیم, کلرید, پتاسیم, کلسیم, منگنز, منیزیم)
  • ریز سازواره یا ریز زیوی ها مانند باکتریهای مضر
  • فلزات و شبه فلزات محلول (سرب،جیوه، آرسنیکو غیره)
  • مواد آلی محلول: مواد آلی محلول رنگی(CDOM), کربن آلی محلول (DOC)
  • رادون
  • فلزات سنگین
  • مواد دارویی